နိုင်ငံခြားစီရင်ချက် (foreign judgment) တစ်ရပ်သည် ဆိုင်ရေးဆိုင်ခွင့် တစ်ရပ်တည်းအရ တရားဆိုင်ကြသော ထပ်တူအမှုသည်များ အချင်းချင်းတွင်ဖြစ်စေ၊ ၎င်းအမှုသည်များကို သို့မဟုတ် ၎င်းတို့အနက် တစ်ဦးဦးကို အမှီပြု၍ တောင်းပိုင်သူ အမှုသည်များ အချင်းချင်းတွင်ဖြစ်စေ ယင်းစီရင်ချက်အရ တိုက်ရိုက်စီရင်ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပြီးသော အကြောင်းအရာနှင့် စပ်လျဉ်း၍ အပြီးသတ် (conclusive) ဖြစ်ရမည်။ သို့သော် အောက်ပါ ကိစ္စရပ်များတွင် အပြီးအပြတ် မဖြစ်စေရ -

• (က) စီရင်ပိုင်ခွင့်အာဏာရှိသော တရားရုံး (Court of competent jurisdiction) က ယင်းစီရင်ချက်ကို ချမှတ်ခြင်း မပြုသည့်ကိစ္စ၊
• (ခ) ယင်းစီရင်ချက်မှာ အမှု၏ အရည်အသွေးအရ (on the merits of the case) စီရင်ခြင်း မပြုသည့်ကိစ္စ၊
• (ဂ) ယင်းစီရင်ချက်မှာ အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ ဥပဒေ (international law) ကို မှားယွင်းစွာ ကောက်ယူသော အမြင်ပေါ်တွင် အခြေခံထားကြောင်း၊ သို့မဟုတ် ပြည်ထောင်စုမြန်မာနိုင်ငံတော်၏ ဥပဒေနှင့် သက်ဆိုင်သော ကိစ္စရပ်များတွင် ယင်းဥပဒေကို အသိအမှတ်ပြုရန် ငြင်းပယ်ကြောင်း အမှုတွဲအရ ယူဆရသည့်ကိစ္စ၊
• (ဃ) ယင်းစီရင်ချက် ချမှတ်သည့် အမှုဆောင်ရွက်ချက်များသည် သဘာဝတရားမျှတမှု (natural justice) နှင့် ဆန့်ကျင်ကွဲလွဲသည့်ကိစ္စ၊
• (င) ယင်းစီရင်ချက်ကို လိမ်လည်လှည့်ဖြားခြင်း (fraud) ဖြင့် ရရှိသည့်ကိစ္စ၊
• (စ) ပြည်ထောင်စုမြန်မာနိုင်ငံတော်တွင် တည်ဆဲဖြစ်သော ဥပဒေတစ်ရပ်ရပ်ကို ဖောက်ဖျက်ခြင်းအပေါ် အခြေခံထားသည့် တောင်းဆိုချက်ကို လက်ခံသည့်ကိစ္စ။